In de blubber

Ik had er echt zin in gisteren; ik had een tuinwerkdag gepland, omdat er nu erg veel moet gebeuren. Broerlief had ik al gestrikt om te helpen, want ik wilde graag een stuk bestraat hebben waar ik mijn nieuwe foliekas op kan plaatsen om plantjes te kweken. En in de zomer kan ik de kas (ik noem het al ‘de tent’) weghalen en het bestrate deel als terras gebruiken.’s Morgens was het nog wel erg koud, maar het zonnetje scheen en ’s middags zijn we echt los gegaan. De plek waar de bestrating moest komen had ik eerder die week al vrijgemaakt, het mooie was dat daar al een laag scherp zand lag en dat ik alleen de graspollen die erop waren gegroeid weg hoefde te halen.
We hebben zand aangevuld tot het overal even hoog lag en toen zijn de mannen begonnen met de eerste stenen. We hadden nog een stapel grindtegels staan van 60×40 cm, die wilde ik op de kop gebruiken met aan de lange kant smalle steentjes van 20×5 cm om het vlak te breken.Het ging geweldig, de eerste rij lag er al vrij snel in, en rij twee volgde ook al vlot. Ik ging steeds de kleine steentjes halen, tot ik op een gegeven moment tijdens het stapelen van de steentjes een raar gorgelend geluid achter me hoorde.
Ik ging poolshoogte nemen en kwam er al gauw achter dat het bij de fundering van het huis was, waar de watermeter in de grond zit. Naast de fundering zit een gat van ongeveer één bij twee meter waar de waterleidingen lopen. Die was een tijdje geleden al vol water gelopen, en nu begreep ik waarom, want een buitenkraan die die daar ook aan gekoppeld was, was behoorlijk lek. Toen ik die uit het water haalde, spoot het water eruit.
Ik heb meteen de jongens geroepen, en toe was het terras gelijk vergeten. We moesten bij de hoofdkraan zien te komen om die af te sluiten, maar die lag natuurlijk onder in het gat met een meter water erin. Ik heb de vijverpomp opgehaald en die hebben we gebruikt om het gat zo goed en zo kwaad als het ging leeg te pompen. Dat heeft wel even geduurd, en toen bleek ook nog dat er een hele vracht grond over de hoofdkraan heen gespoeld was wat weggehaald moest worden. Wat een ellende!Harm stond bijna tot zijn knieën in de blubber om de hoofdkraan vrij te krijgen. En het was zo koud… Maar uiteindelijk kwam hij tevoorschijn en kon hij dichtgedraaid worden. Maar dat betekende wel dat we een tijdje zonder water moesten doen, want dit was niet simpel te repareren.

Gelukkig is het nu opgelost, en loopt het water weer, maar het blijft frustrerend, omdat het voor een groot deel ligt aan het feit dat we het huis nog steeds niet hebben kunnen bouwen. De waterleidingen waren er zo neergelegd omdat het maar tijdelijk zou zijn en niet berekend op tijdenlange blootstelling aan de elementen, en dan vooral vrieskou. We hebben het gat ’s winters altijd wel afgedicht maar je kunt toch niet voorkomen dat de vorst erbij komt. En dan is het een heel moeilijk bereikbare plek waar je bij moet, de bovenstaande foto zegt wel genoeg.

Nu maar hopen dat het terras er ook snel ligt, dan kan ik weer lekker met mijn tuinplantjes bezig.

Sandra

Andere berichten

Hittegolf

Hittegolf

Zaad

Zaad

Pronkerwt

Pronkerwt

Slakkenparade

Slakkenparade