Laag bij de grond

Eén van de belangrijkste klussen in deze tijd is toch wel het wieden, dus ik breng veel tijd door in de borders, waar ik gehurkt en haast op handen en voeten tussen de opkomende vaste planten door manoeuvreer. Dan ben ik blij dat ik niet bekeken kan worden, want ik sta in de meest onelegante poses in de tuin.
Maar het is wel dé manier om ieder hoekje grondig bij langs te gaan en je ontdekt meteen nieuwe zaailingen of irritante onkruidjes. Het is misschien wel tijdrovend om met een kleine drietand en onkruidsteker door de borders te kruipen, maar voor mij is schoffelen uit den boze; door het grove omwoelen van de aarde gaan veel zaailingen verloren, en als het me teveel zijn, kan ik ze er altijd nog uithalen.

Nu krijgen de zaailingen van judaspenning, vingerhoedskruid en akelei de kans om zich door de borders te verspreiden en ook andere vaste planten die zich wat bescheidener uitzaaien. Zo verschijnen rond Astrantia major ‘Claret’ allemaal kleine plantjes, en ook duiken her en der zaailingen van de verschillende Geraniums op, die waarschijnlijk allemaal gekruist zijn omdat ik meerdere soorten in de tuin heb staan. Ik laat me graag verrassen wat dat aangaat!
We hebben een week met prachtig zonnig weer achter de rug en vandaag is het zelfs 17 graden, zalig! Dus veel buiten koffie gedronken en gelunched, het is alleen jammer dat het ’s avonds zo snel afkoelt. De afgelopen nachten hebben we nog nachtvorst gehad.

Sandra

Andere berichten

Een kei hoort erbij!

Een kei hoort erbij!

Wat een gevaarte!

Planten in toom houden

Opruiming